dag 5

Na het ontbijt zijn Bowine en Onno met een taxi richting Santa Maria gegaan. Het is de belangrijkste badplaats op het eiland en ligt op ongeveer 7 kilometer van ons hotel. Santa Maria was oorspronkelijk een klein vissersdorpje. Sinds de jaren 90 is het uitgegroeid tot een toeristisch centrum. Het heeft ongeveer 8000 inwoners. Het dorpje bestaat uit kleurrijke huizen, zandstraten en lokale restaurants. De iconische pier wordt opnieuw gebouwd omdat deze toe was aan vervanging.

In het begin van de hoofdstraat staan allemaal verkopers die van alles aan je kwijt willen. Helaas luisteren ze niet goed naar het antwoord nee en blijven je in eerste instantie alleen maar volgen. Begrijp dat we in Afrika zijn maar dat haalt wel een beetje de sfeer weg. Op deze straat staat ook een klein kerkje. Het heeft de naam Nazarene Church. Het is een protestantse kerk. In het gebouw worden nog regelmatig kerkdiensten gehouden en is een herkenbaar punt in het centrum van Santa Maria.

In de winkelstraat zit ook een winkel van Mitu Monteiro. Hij is meervoudig wereldkampioen wavekitesurfen. Hij is geboren op het eiland Sal en is belangrijk voor het eiland omdat hij er voor heeft gezorgd dat Sal internationaal bekend werd als surf- en kitesurfbestemming. Hij richtte samen met een vriend een kitesurfschool op.

naar dag 6

Terwijl Bowine en Onno in Santa Maria waren ben ik bij het zwembad gaan liggen om mijn tweede boek uit te lezen. Erg blij dat ik de Kate Marshall serie heb gevonden. Inmiddels ook met het derde boek begonnen en die heeft als titel vallende duister.

Tegen een uur of half twaalf waren ze weer terug en kwamen ze ook bij het zwembad liggen. Tegen een uur of een zijn we met z’n drietjes gaan lunchen voordat Onno weer richting het kitestrand is vertrokken. Er stond niet mega veel wind maar wel voldoende om het water op te kunnen.

In de avond zijn we gaan eten bij het restaurant Aqua Nikkei. Het staat bekend als een fusion restaurant. Japan ontmoet Kaapverdië. Helaas was er geen tonijn. Op de kaart stond onder andere sashimi van tonijn maar die was er dus niet. Als voorgerecht had Bowine vis met een paneerlaagje, Onno had mosselen en ik een aardappelsalade.

Het hoofdgerecht was voor Bowine en Onno de beef loin. Deze was in reepjes met een ketjap saus. Ik had spareribs die heerlijk was bereid. Het dessert was voor iedereen hetzelfde. Cheesecake! Conclusie is wel dat de cheesecake van Sandra veel lekkerder is.

De maaltijd op zich kreeg van ons een zoen en de bediening was ook erg vriendelijk. Donderdagavond gaan we het laatste restaurant op het resort uitproberen. Erg benieuwd wat ze daar te bieden hebben.